گفتم ببينمت،شايد كه از سرم ديوانگى رود!زان دم كه ديدمت،ديوانه تر شدم!!!با يك خيال خام،افتاده ام به داماز ره به در شدم،ديوانه تر شدم ...گفتم ببينمت،تا بيقرارى از جانم به در رود،هم بيقرار و هم شوريده سر

من روز خویش را ،با آفتاب روی تو، آغاز می کنم ...!«ولنتاین»، روز عشاق، مبارک باد.

تورم و رکود در بخش مسکن خطری بزرگی برای اقتصاد کشور تلقی می شود، چراکه اصولا بازار مسکن نقش مهم و تاثیرگذاری در شاخص های کلان اقتصادی دارد. حوزه مسکن یک حوزه خاص و تاثیرگذار بر وضعیت اقتصاد و تولید در

و چشمانت راز آتش است! وعشقت پیروزی آدمی ست، هنگامی که به جنگ تقدیر می شتابد... و آغوشت ،اندک جایی برای زیستن، اندک جایی برای مردن... کوه با نخستین سنگ ها آغاز می شود،و انسان با نخستین درد... من با

از لذت جام تو دل مانده به دام تو، جان نيز چو واقف شد، او نيز دويد آمد... بس توبه شايسته برسنگ تو بشکسته، بس زاهد و بس عابد کو خرقه دريد آمد!!

کنج اتاق، آرام نشسته ام، جوانی ام چنگی به دل نمی زند مادر,، برخیز، لباس هایم، کفش هایم ، کیف و کتابم را دریاب ... می خواهم به کودکی برگردم... " زیاده خواه نیستم ؛ جاده ی شمال، یک کلبه

ديشب دوباره آمده بودي به خواب, من، ديدار خوب تو، تا كوچه هاي كودكي ام برد پا به پا... شادو شكفته. ما فارغ ز هست ونيست! در كوچه باغها، سر خوش ز عطر بوي شكوفه هاي بهاري... يك لحظه دست تو،

از ترس اینکه مبادا ی روزی به خوابم, بیایی، همیشه بیدار می مانم! و این بیداری ، خواب عمیقی است ک تو در آنی....

هر روز صبح چشم که باز میکنم، بیدار میشوی از خودت...! و راه میروی در من! راه می افتی، که از نو بروی... بعد از تو، هر که رفت، تو بودی! تو بودی که دوباره میرفتی.......

به کدام خانه؟ کدام خیابان؟ کدام شهر؟میخواهی کنار دریا بنشینم،و دار و ندارم را بریزم به جان کاغذ،بگذارم در بطری نامهبر،بسپارمش به آب؟تماشایی است؛پستچیهای سرگردان، بطری به دست

اه ،به این حال بد، روزای تاریک, و سرد رفت، کسی که منو، به خودش آلوده کرد... ای ،که دادی به باد ، قلبمو با اون نگات، حک، شدن تو دلم، تک تک اون خاطرات دست، بکش از سرم، ای دل نابود من

زباله, هایتان, را کثیف, نکنید,! شاید کسی شیرینی زندگی اش را درآن جستجو می کند...

من از هراس رفتنت،همیشه خواب های طلایی ام را ساده از دست داده ام.پس از این دیگر نه به خواب قاصدکی خواهم رفت و نه تو...باور کن که نمیدانم به کجای این قصه عادت کنم!وقتی تو میروی و من دوباره در هیچ گم شده، در میان اشک هایم آواره می شوم...گویا هنوز زاده نشده ام !وجهان برایم غریبه است... Let's block ads! ...

چه بی تابانه می خواهمت؛چه بی تابانه تو را طلب می کنم !بر پشت سمندی، که قرارش نیست...و فاصله، تجربه یی بیهوده است!بوی پیراهنت، این جا و اکنون.کوه ها در فاصله سردند.دست در کوپه و بسترحضور مأنوس دست تو را می جوید .و به راه اندیشیدن یاس را رج می زند.بی نجوای انگشتانت، فقط، جهان از هر سلامی خالی است!شانه...

درمن، توانی است،نفس بریده تر از خواستن «تو» ،که «کافی » است برای نتوانستن «عشق» و نشدن «ما»،و«لازم» برای اثبات عقیم بودن دلتنگی و غرور،در هم آغوشی با فاصله ها... ابنک؛خواب،به احترام خیال های ریخته در سرم،جمع نمی شود در چشم هایم...شب اما،به احتمال خواب تو، بلند می شود...Let's block ads! (Why?)

نفس میکشم ،تا بجای مرده ها خاکم نکنند...!!اینگونه هست حال من.چیـزی نپـرس عزیزم....!فقط متحیر و متعجب مانده ام که با قلب مرده ...چگونه هنوز نفس می کشم ...!نه تپشی ...نه جنبشی ...نه صدایی ...فقط....دلم یک شعر بلند میخواهد...خدایا، ساده از خطاهایم بگذر،همانطور که ساده از آرزوهایم گذشتی...Let's block ad...

خداوندا ؛اگر روزی بشر گردی !ز حال بندگانت باخبر گردی ،پشیمان می شوی از قصه خلقت ...!از این بودن از این بدعت...! خداوندا ؛نمی دانی که انسان بودن و ماندن در این دنیا، چه دشوار است...؟ چه زجری می کشد آنکس ، که انسان است و از احساس سرشار است...؟Let's block ads! (Why?)

من کسی را میu200eشناسم که تمام ِ دو راهیu200eهای ِ مرا ترمز میu200eزند... و آیینهu200eاش را تنظیم میu200eکند! درست رویِ لبخند ِ من... سبز که میu200eشود تمامِ قرمزها را عبور میu200eکند.... اما هنوز هم باور ندارد که من؛ از آنچه در آیینه میu200eبیند، به او نزدیکu200eترم!...

نگاهت زیباترازخورشید، دلت پاک ترازآسمان و صدایت آرام ترازنسیم بهار . . . سالروزتولدآسمانی ات مبارک

خسته تر از همیشه آمده بود! خسته تر از خسته! گره اخم روی پیشانی اش... سرد و بی حوصله حضور و غیاب ! بعد: دعوای تخته با گچ سفید و قرمز و... کاش آن ابر بی خیال دور، نیمه شب به حرف آمده بود، وبه جای معلم خسته، کاش امروز برف می بارید...!