من کسی را می1
که تمام ِ دو راهیهای ِ مرا
ترمز میزند...
و آیینهاش را تنظیم میکند!
درست رویِ لبخند ِ من...
سبز که میشود
تمامِ قرمزها را
عبور میکند....
اما هنوز هم باور ندارد
که من؛
از آنچه در آیینه میبیند،
به او نزدیکترم!...

برچسب:
نویسنده: ابوالفضل صادقی