تفسیر سرنوشت... (س.ز.یوسفی)

نفس بریده تر از خواستن «تو» ،

که «کافی » است برای نتوانستن «عشق» و نشدن «ما»،

و«لازم» برای اثبات عقیم بودن دلتنگی و غرور،

در هم آغوشی با فاصله ها... 

ابنک؛

خواب،

به احترام خیال های ریخته در سرم،

جمع نمی شود در چشم هایم...

شب اما،

به احتمال خواب تو، بلند می شود...